پس از آنكه آن‏حضرت را شستشو دادند و كفن كردند، وى را به‏قبرستان بقيع آورده در كنار آرامگاه پدرش، امام زين العابدين‏عليه السلام، و نيزدر جوار قبر عموى پدرش، امام حسن مجتبى‏عليه السلام، به خاك سپردند.(73)

درود خدا بر او باد روزى كه به دنيا آمد و روزى كه مسموم از دنيارفت و آن روز كه زنده برانگيخته خواهد شد.

^^   سخنان تابناك و اندرزهاى حكيمانه‏

كتابهاى معارف سرشار از سخنان تابناك آن‏حضرت است. زيرا اوشكافنده دانش، در خاندان رسالت بود. ولى ما در اينجا تنها به ذكرپرتوهايى از اين انوار تابناك پسنده مى‏كنيم باشد كه خداوند دلهاى ما رابدانها روشنايى بخشد و حقيقت جانهايمان را به ما نشان دهد و ما را به‏راه راست و استوار خود، رهنمون شود.

اينك با هم اندرزهاى حكيمانه امام باقرعليه السلام به يكى از اصحابش به‏نام جابر بن يزيد جعفى را از نظر مى‏گذرانيم:

"تو را به پنج چيز سفارش مى‏كنم: اگر مورد ستم واقع شدى تو ستم‏مكن، اگر به تو خيانت شود تو خيانت مكن، اگر به تو دروغ گويند تو دروغ‏مگو، اگر تو راستودند شاد مشو و اگر نكوهشت كردند بى تابى مكن و در باره‏آنچه در خصوص تو مى‏گويند بينديش اگر آنچه در باره‏ات مى‏گويند در خودت‏ديدى بدان كه سقوط تو از چشم بيناى خداوند عزو جل در هنگامى كه براى‏كار درستى خشم كردى مصيبتى بزرگتر است برايت از اين كه بيم دارى ازچشم مردم بيفتى و اگر بر خلاف واقع گفته‏اند اين خود ثوابى است كه بى‏رنج‏آن را به دست آورده‏اى.

بدان كه تو دوست و يار ما محسوب نخواهى شد تا چنان شوى كه اگر تمام‏همشهريانت گرد آيند و يكزبان گويند كه تو مرد بدى هستى مايه اندوه تونگردد و اگر همه گويند تو مرد نيكى هستى موجبات شادى تو فراهم نشود، امّاهمواره خودت را به قرآن عرضه كن كه اگر به راه قرآن مى‏روى وآنچه را كه اونخواسته تو نيز نمى‏خواهى و آنچه را كه خواسته، مى‏خواهى و از آنچه بر حذرداشته مى‏ترسى پس استوار باش و مژده‏ات باد كه هر چه در باره تو گويند، تورا زيان نرساند و اگر از قرآن جدايى پس چرا بر خود مى‏بالى؟! براستى مؤمن‏سر سختانه مشغول جهاد با نفس است تا بر هوا و هوس نفس خويش غلبه‏كند. يك بار نفس را از كژى به راستى آرد و با خواهش او براى خدا مخالف‏شود و بار ديگر هم نفس او را به زمين زند و پيرو خواهش او گردد و خدايش‏دست گيرد و از جا بلند كند و از لغزشش بگذرد و متذكر شود و از خداى‏بترسد و بدو توبه كند و معرفت و بنيائى‏اش افزون شود چرا كه ترسش از اوبيشتر شده است و خداوند در اين باره مى‏فرمايد:

)إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ(74)).   "براستى چون ايمان آوردگان را از شيطان و سوسه‏هايى به دل رسد، همان‏دم خدا را به ياد آرند و بى درنگ بصيرت يابند."

اى جابر روزى اندك را از سوى خدا براى خويشتن بسيار گير كه از عهده‏شكرش بايد به درآيى و طاعت افزون خود را براى خود اندك انگار تا بدين‏وسيله نفس را خوار دارى وخود را سزوار گذشت گردانى. شرّ موجود را ازخود به وسيله دانش حاضر دفع كن و علم حاضر خود را با عمل خالصانه به‏كار بند و در عمل خالص از غفلت بزرگ به نيك بيدارى و هشيار بودن كناره‏گير و نيك بيدارى را با ترس صحيح از خداوند تحصيل كن و از آرايشهاى‏نهانى به زندگى موجود دنيوى بر حذر باش و زياده رويهاى هوا به رهنمايى‏عقل محدود كن و هنگام غلبه هوا از علم راهنمايى و مدد جو و اعمال‏خالصانه‏ات را براى روز قيامت ذخيره نگه دار و با انتخاب قناعت از زيادحرص ورزيدن خود دارى نما و با كوتاه كردن آرزو، شيرينى زهد را به سوى‏خدا جلب كن و طنابهاى آز را به سردى يأس و نااميدى ببر و با خود شناسى‏راه خود بينى را ببند و با تفويض صحيح امور به خداوند، به آسودگى برس و بافزون ياد كردن خداوند در خلوتها به رقت قلب دست ياب و با دوام اندوه، دل‏را نورانى كن و با ترس راست و صادقانه، خود را از ابليس حفظ كن مبادا به‏اميدوارى دروغين دل خوش كنى كه اين تو را در هراسى راست خواهدانداخت و مبادا در كارها امروز و فردا كنى كه‏اين دريايى‏است كه نابودشوندگان در آن غرق خواهند شد ومبادا غفلت كنى كه اين مايه سنگدلى و ازآنچه در آن عذر و بهانه‏اى برايت نباشد بپرهيز كه پشيمانها بدين پناه مى‏آرندوبه پشيمانى بسيار و استغفار فراوان از گناهان گذشته‏ات باز گرد و با دعاى‏خالصانه و راز و نيازهاى شبانه از رحمت و گذشت الهى بر خوردار شو، و بابسيارى شكر، نعمتهاى بيشترى به سوى خود جلب كن، و با كشتن آز وطمع‏در پى بقاى عزت و سر فرازى باش و اين آز را با عزّت نا اميدى از ميان برواين عزّت نااميدى را با بلند همتى به دست آر و كوتاه كردن آرزو را از دنياتوشه بردار و از هر فرصتى براى رسيدن به مقصود خويش سود جو و مبادا به‏چيزى كه بدان اطمينان ندارى، اعتماد كنى. و بدان كه هيچ دانشى چون‏سلامت جويى نيست و هيچ سلامتى همچون سلامت دل نيست و هيچ خردى‏همچون مخالفت با هوا نيست و هيچ فقرى همچون فقر قلب نيست. هيچ‏ثروتى همانند بى